Verrekte Hormonen


Iedere vrouw kent ze, houd van ze of vervloekt ze…. die hormonen. Ja, ik weet ze zijn nodig maar, vooral tijdens de maandelijkse feestweek en een zwangerschap gieren ze door mijn lijf. Snel hoofdpijn en een rollercoaster aan emoties.

Tijdens de zwangerschap wilde je echt geen ruzie met mij, want ik kon dan een gigantische heks zijn of juist in janken uitbarsten.

Ik zag er dus ook naar uit dat, dat dit na de zwangerschap weer over zou zijn, maar helaas niets in minder waar. Ineens lijkt het alsof die hormoonpiek een gigantische daling maakt, en hier reageert mijn lijf weer op.  Je voelt het door je lijf gaan, alsof ik hier geen controle over heb. 

Ik reageer zoals ik niet wil reageren, volgens mijn lieftallige man kan ik dus nu ook een gigantische zeurkous zijn (of heeft hij gewoon zijn dag niet ;)) 

Doordat de bevalling weer eens niet ging zoals het gewenst is merk ik dat ik nu nog meer elk beeld van Adam in mij opneem. Nog meer aan hem snuffel en hoop dat alles goed blijft gaan. Dat zelfs door zijn baby geurtje er een huilbui kan ontstaan. Of dit nu komt de de hormonen of door de gedachte dat dit wel eens de allerlaatste keer kon zijn, geen idee!



Het is frustrerend om geen baas over eigen lijf te zijn, zowel lichamelijk als geestelijk. Omdat ik nog niet mag tillen hebben wij elke dag hulp van een opa en oma (en wat zijn wij ze dankbaar), maar ook hierdoor voel ik mij gigantisch verdrietig. Het gevoel er niet voor 100% voor Benjamin er te kunnen zijn, alsof ik hem tekort doe, omdat wij graag nog een kindje wilde, moet hij nu inleveren. En ja ik weet het, zodra mijn lijf weer op krachten is ben ik er wel weer, maar nu laat mijn lijf het afweten. Gelukkig blijft Benjamin hetzelfde ondeugende jongentje en is helemaal happy wanneer we even fijn kunnen knuffelen.

Gewoon donders irritant dus, m’n lijf wat in kracht niet meewerkt en het hoofd wat een spelletje met mij speelt. Ik zal dus maar geduld moeten hebben, zodat de storm vanzelf weer gaat liggen.

Hormonen, nee het zijn niet mijn vrienden! Hoe heb jij het ervaren?

Liefs Kristel

p.s foto bovenin komt van zozwanger.nl