Tussen Verstand en Gevoel


Iedereen kent het vast wel, het verschil tussen verstand en gevoel…het kan zo elkaar tegenspreken. Je weet dat het beter is, maar oooh wat voelt het verkeerd. Geregeld zit ik in zo’n spagaat. 

Zo ook vandaag, de rolstoel voor ons meneertje werd gebracht, tja en dan kijk je tegen dat ding aan. Groot en Aangepast, wij proberen al het aangepaste ze ver mogelijk voor ons uit te schuiven. Maar er komt een punt dat ook wij er niet meer onderuit kunnen. De aangepaste wandelwagen die wij hadden, was nog schattig en leek enigszins op een  ‘normale’ wandelwagen. Maar ons meneertje groeit (gelukkig) en dat betekend zijn hulpmiddelen dus ook

Het gevaarte wat we nu in huis hebben heeft wel 1 postief uiterlijk puntje, namelijk de kleur…ben dol op blauw! En het gekke is, eigenlijk moet ik er dolgelukkig mee zijn, mijn rug zal daar waarschijnlijk wel zo overdenken. Zo blij als een kind in de snoep winkel zou ik moeten zijn. Meneertje hoeft dan niet meer als een Origami figuurtje in de auto, want deze wandelwagen mag straks in de nieuwe bus gebruikt worden. En ik hoef minder te tillen (en met 19 weken zwangerschap is dat wel fijn), dat betekend ook dat s’middags de juffen mij niet hoeven helpen te tillen om Benjamin in de auto te krijgen.



Ondank dat ik dat allemaal wel weet, zou ik het liefste willen stampvoeten, schreeuwen en huilen, als een klein kind (die niet dat snoepje mag). Want IK WIL DIT NIET!  Al die aanpassingen, ik wil gewoon ‘normaal’ alles kunnen doen zonder gedoe.  Maar ja, minder gedoe betekend wel meer hulpmiddelen…

Dus wat heb ik besloten, vanavond mag ik van mijzelf even boos en verdrietig zijn, maar morgen….dan moet het afgelopen zijn!

Een nieuwe frisse dag, we kunnen er niets aan veranderen en zullen dus moeten accepteren dat het gaat zoals het gaat. En eigenlijk hoef ik alleen maar naar ons meneertje te kijken, want hem maakt het niets uit! Zolang hij maar lol heeft! Daar gaan we dus voor, acceptatie, lol en minder pijn in mijn rug! Ik zeg kom maar op met die nieuwe dag!

Liefs, Kristel