CTG bij 29 weken zwangerschap


Afgelopen woensdag mocht ik alweer 29 weken en 3 dagen zwanger zijn, elke dag die we erbij krijgen voelt fijn! Toch een soort van opluchting. Ondanks dat ik nu een bepaalde tijdsdruk begin te voelen die echt wel te verklaren is (benjamin werd met 33 weken geboren) gaat het gelukkig allemaal goed. 

Totdat ik woensdag avond ineens heel ‘raar’ werd (oké helemaal normaal zal ik vast niet worden, maar dat terzijde). Zo uit het niets, kreeg ik ontzettende buikkrampen, begon te zweten als een otter, werd misselijk en mijn oren begonnen te suizen. Gelukkig was Vincent thuis, en de bank dichtbij…dus hup liggen en de benen omhoog. Nadat ik weer normaal beeld had, moest ik echt even slapen…ineens zooooo onwijs moe. Na het dutje ging het wel weer.

Maar sjemig, we werden toch wel echt even bang….. ik moest eigenlijk hoognodig naar de toilet, maar durfde gewoon niet. Bang, bang dat ik (net zoals toen bij benjamin) een plas bloed zou aantreffen. Maar goed, alle moed bij elkaar geraapt en in mijn broek doen leek mij ook niet zo’n goed plan. Pfff…gelukkig geen bloed, dan is het goed.

Aangezien ik niet direct naar de gynaecoloog wou bellen, hadden we besloten er maar even een nachtje over te slapen. De volgende ochtend was ik nog steeds niet mijzelf, dus toch maar de telefoon gepakt en alles uitgelegd. Het leek haar toch een goed idee dat ik even kwam, puur gezien ons ‘rugzakje’.



Eerst mocht even gezellig op visite bij het Lab, urine en een paar buisjes bloed inleveren. Toen door naar boven, richting Verloskunde. Daar wilden ze mij toch even aan de CTG hebben, dus er werd een fijne stoel bij gepakt en gingen de banden om mijn buik. ‘

Een CTG ( CardioTocoGrafie) is het tegelijk meten en registeren van de hartactie van de baby en de weeenactiviteit van de baarmoeder. Minimaal een half uur moest ik braaf blijven zitten, met gelukkig het heerlijke geluid van de hartslag van ons kleinste meneertje. Oke, af en toe leek het alsof ik een complete zaagfabriek bij me had. Ik betrapte mijzelf erop…dat ik af en toe even wegdommelde (die stoel zat echt lekker!)

Daarna door naar de gynaecoloog, alle uitslagen waren al binnen en gelukkig was alles goed!! Ik had de complete APK – keuring goed doorstaan. Ze nam flink de tijd en we hebben nog een tijd gebabbeld (eigenlijk werd ik ondertussen uitgehoord, maar dat had ik niet in de gaten). Want haar conclusie was toch wel, dat ik mij zeer waarschijnlijk toch drukker maakte dan ikzelf vind. Maar dan vooral rondom Benjamin, want ja… er moeten nu eenmaal veel dingen geregeld worden voor ons grote meneertje voordat ik überhaupt tijd heb om te bevallen.

Nu afgesproken dat ik ons netwerk meer in ga schakelen en elke dag een rustmoment ga nemen, dus dat doen we dan maar!!  Want ik hoop toch zo, dat we dit keer een rustige, geplande bevalling kunnen doen. Zonder al teveel toeters en bellen.

Lieve Groetjes, Kristel